```html Lubelski Klub Sportowy - BREAKING DOTSPORT
TEATR TAŃCA

PRAKTYKA
RUCHU

Ruch jako język. Taniec jako sposób opowiadania. Doświadczenie Street Dance'u spotyka się tutaj z teatrem, muzyką, emocją i człowiekiem.

PR
01

Idea, która
stała się teatrem

Praktyka Ruchu powstała z potrzeby poszukiwania nowych sposobów opowiadania poprzez taniec. Przez wiele lat nasza działalność związana była przede wszystkim z kulturą Street Dance i Breakingiem.

To właśnie tam nauczyliśmy się, że ruch może być czymś znacznie więcej niż techniką, efektowną ewolucją czy elementem rywalizacji. Taniec stał się dla nas sposobem komunikacji, wyrażania emocji, budowania relacji oraz poznawania siebie i innych.

Z czasem zaczęliśmy zastanawiać się, co jeszcze możemy powiedzieć poprzez ruch i gdzie mogą zaprowadzić nas doświadczenia zdobywane przez lata pracy z tańcem.

Teatr Tańca Praktyka Ruchu
01

Ruch, który zaczyna opowiadać.

02

Własny język
sceniczny

Z tej potrzeby narodził się pomysł stworzenia Teatru Tańca Praktyka Ruchu – przestrzeni, w której doświadczenie wyniesione z kultury ulicznej może spotkać się z teatrem, muzyką, emocją i opowieścią.

Nie chcieliśmy tworzyć kolejnej grupy prezentującej choreografie. Zależało nam na stworzeniu własnego języka scenicznego, w którym taniec może opowiadać o człowieku, jego relacjach, doświadczeniach i emocjach.

Chcemy poprzez ruch opowiadać o człowieku – o spotkaniu, relacjach, emocjach i tym, co dzieje się pomiędzy słowami.

Tancerze Teatru Tańca Praktyka Ruchu
02

Nie tylko taniec.
Spotkanie ruchu, emocji, muzyki i teatralnej opowieści.

03

Od Street Dance'u
do teatru tańca

Nasze korzenie pozostają bardzo ważną częścią tego projektu. Street Dance i Breaking nauczyły nas indywidualności, improwizacji, dialogu poprzez ruch oraz poszukiwania własnego sposobu wyrażania siebie.

Przez lata ciało było dla nas narzędziem pracy nad techniką, ale z czasem zaczęliśmy dostrzegać w nim coś więcej – możliwość opowiadania historii bez używania słów.

Te doświadczenia stały się fundamentem dalszych poszukiwań. Nie chcemy odcinać się od tego, skąd przyszliśmy. Przeciwnie – chcemy sprawdzić, jak język, którego nauczyliśmy się na ulicy i salach treningowych, może funkcjonować w przestrzeni teatralnej.

PR
NASZA DROGA

Teatr Tańca Praktyka Ruchu jest naturalnym kolejnym etapem naszej drogi.

Nie jest porzuceniem dotychczasowych doświadczeń, ale próbą ich rozwinięcia i znalezienia dla nich nowej formy.

04

Ruch jako
język

W centrum naszej pracy znajduje się ciało. Jego ruch, oddech, ciężar, napięcie, kontakt z drugim człowiekiem i sposób reagowania na przestrzeń.

Interesuje nas moment, w którym gest może powiedzieć więcej niż słowo, a zwykły ruch może stać się nośnikiem emocji.

Dlatego w Praktyce Ruchu taniec traktujemy przede wszystkim jako język. Język, który pozwala mówić o rzeczach trudnych do nazwania, pozostawiając jednocześnie widzowi przestrzeń do własnej interpretacji.

Praktyka Ruchu - teatr tańca
RUCH MA ZNACZENIE.
05

Po co
tworzymy?

Praktyka Ruchu jest przede wszystkim miejscem poszukiwania. To proces, w którym doświadczenie, obserwacja, rozmowa i praca z ciałem prowadzą do powstawania kolejnych historii.

Nazwa „Praktyka Ruchu” odnosi się właśnie do tego procesu. Ruch jest dla nas nieustanną praktyką – sposobem uczenia się, obserwowania świata, poznawania własnych możliwości i budowania relacji z innymi.

Teatr Tańca jest kolejną przestrzenią tej praktyki. Chcemy poprzez niego tworzyć spektakle, które nie tylko można oglądać, ale przede wszystkim przeżywać.

PIERWSZY SPEKTAKL

„LINIA
PRZERYWANA

Pierwszym efektem tej idei jest spektakl „Linia Przerywana”.

„LINIA PRZERYWANA”

AUTORSKI SPEKTAKL TEATRU TAŃCA PRAKTYKA RUCHU

Linia Przerywana – Teatr Tańca Praktyka Ruchu
01 LINIA PRZERYWANA · PRAKTYKA RUCHU

„Linia Przerywana” to autorski spektakl Teatru Tańca Praktyka Ruchu, będący pierwszą realizacją powstałą w ramach naszej idei łączenia doświadczeń Street Dance i Breakingu z językiem współczesnego teatru tańca.

Spektakl opowiada o relacjach, bliskości, oddaleniu i granicach, które pojawiają się pomiędzy ludźmi. Przygląda się momentom, w których spotkanie prowadzi do budowania więzi, ale również tym, w których wspólna droga zaczyna się rozpadać.

Poprzez ruch, ciało, muzykę i przestrzeń artyści próbują opowiedzieć o emocjach, których często nie potrafimy wyrazić słowami.

01

O TYM, CO POMIĘDZY NAMI

Każda relacja zaczyna się od spotkania. Pojawia się bliskość, zaufanie i wspólna droga, ale z czasem mogą pojawić się również różnice, dystans i pęknięcia.

„Linia Przerywana” skupia się właśnie na tych momentach – na tym, co dzieje się pomiędzy ludźmi, kiedy próbujemy być blisko drugiego człowieka, a jednocześnie coraz trudniej znaleźć wspólny język.

Tancerze poprzez kontakt, gest, oddech, ciężar ciała, dystans i wspólny ruch pokazują różne oblicza relacji. Spotkanie i rozstanie, zaufanie i niepewność, potrzeba bliskości oraz samotność stają się elementami scenicznej opowieści.

02

SYMBOLIKA TYTUŁU

Tytułowa linia jest metaforą ludzkiego życia i relacji. Nie jest prosta ani nieprzerwana. Składa się z momentów bliskości, zatrzymań, oddalenia, rozstań, powrotów i kolejnych prób połączenia.

To próba połączenia na nowo linii ciągłej, która z czasem się wypunktowała…

Każdy z nas niesie własną historię – pełną momentów płynności, ale również nagłych i bolesnych przerw.

Spektakl stawia pytanie, czy to, co zostało zerwane, można ponownie połączyć i czy droga, która kiedyś była wspólna, może jeszcze raz stać się jedną, spójną linią.

Nie otrzymujemy jednak jednej odpowiedzi. „Linia Przerywana” pozostawia widzowi przestrzeń do własnej interpretacji, pozwalając mu odnaleźć w przedstawieniu własne doświadczenia i emocje.

03

TANIEC, KTÓRY OPOWIADA

W spektaklu taniec nie jest jedynie elementem wizualnym. Staje się głównym narzędziem narracji. Ciało przejmuje rolę słowa, a ruch pozwala wyrazić emocje, których nie zawsze można lub trzeba nazwać.

Doświadczenie artystów wywodzących się z kultury Street Dance i Breakingu spotyka się tutaj z językiem teatru tańca.

Dzięki temu „Linia Przerywana” łączy energię i fizyczność tańca ulicznego z bardziej teatralnym sposobem budowania historii i relacji pomiędzy postaciami.

Plakat spektaklu Linia Przerywana
04

SPEKTAKL DLA PUBLICZNOŚCI

„Linia Przerywana” przeznaczona jest przede wszystkim dla młodzieży i dorosłych, a dzięki uniwersalnej tematyce może być również prezentowana w ramach wydarzeń edukacyjnych i kulturalnych dla grup zorganizowanych.

Spektakl może być realizowany w teatrach, domach kultury, szkołach, ośrodkach kultury oraz podczas festiwali i wydarzeń artystycznych.

Istnieje również możliwość przygotowania zorganizowanych pokazów dla szkół, a po wcześniejszym uzgodnieniu z organizatorem także spotkania z artystami lub warsztatów tanecznych.

05

OBSADA

Robert Jamiński · Filip Kucybała · Kinga Pikul · Sara Beć · Paulina Stanisławek · Weronika Michalska

Michalina Wójtowicz · Julia Stasicka · Jakub Dudek · Gabriel Jamiński · Wiktoria Widzińska · Weronika Jamińska

12 ARTYSTÓW
06

INFORMACJE O SPEKTAKLU

Tytuł „Linia Przerywana”
Teatr Praktyka Ruchu
Forma Teatr tańca / spektakl taneczny
Czas trwania ok. 45 minut
Obsada 12 artystów
Grupa odbiorców Młodzież i dorośli
Pokazy dla szkół i grup zorganizowanych
możliwość organizacji

Spotkania z artystami / warsztaty
możliwość organizacji po uzgodnieniu
PRAKTYKA RUCHU

ZAPROŚ SPEKTAKL
DO SWOJEJ INSTYTUCJI

Teatr Tańca Praktyka Ruchu jest otwarty na współpracę z domami kultury, szkołami, teatrami, instytucjami samorządowymi oraz organizatorami wydarzeń kulturalnych.

„Linia Przerywana” może zostać zaprezentowana zarówno jako pojedynczy spektakl, jak i część większego wydarzenia artystycznego lub programu edukacyjnego.

Szczegóły dotyczące terminu, liczby pokazów oraz ewentualnych spotkań i warsztatów ustalane są indywidualnie z organizatorem.

LINIA PRZERYWANA Teatr Tańca Praktyka Ruchu
TEATR TAŃCA Raktyka Ruchu

RIDER TECHNICZNY

„LINIA PRZERYWANA”

Poniżej przedstawiamy podstawowe wymagania techniczne niezbędne do prawidłowej realizacji spektaklu „Linia Przerywana”. Ze względu na charakter przedstawienia szczególne znaczenie ma odpowiednie przygotowanie przestrzeni scenicznej, oświetlenia oraz nagłośnienia.

!
WAŻNE DLA ORGANIZATORA

Przed realizacją spektaklu konieczne jest wcześniejsze uzgodnienie warunków technicznych z zespołem Teatru Tańca Praktyka Ruchu.

01

SALA I PRÓBA TECHNICZNA

Spektakl przeznaczony jest do prezentacji wyłącznie w salach widowiskowych, w których możliwe jest całkowite zaciemnienie widowni oraz przestrzeni scenicznej.

Przed rozpoczęciem spektaklu konieczne jest przeprowadzenie minimum jednej próby technicznej z udziałem zespołu artystycznego, akustyka oraz oświetleniowca.

Próba pozwala przygotować poszczególne sceny pod względem oświetlenia, sprawdzić nagłośnienie oraz dostosować realizację do warunków konkretnej sali.

02

OŚWIETLENIE

Oświetleniowiec pozostaje po stronie Organizatora.

Do realizacji spektaklu wymagane jest minimum jedno ruchome źródło światła typu „ruchoma głowa”, umożliwiające punktowe oświetlenie centralnej części sceny oraz zmianę koloru światła.

Potrzebnych jest również kilka dodatkowych źródeł światła LED pozwalających na równomierne oświetlenie sceny w określonych kolorach i budowanie odpowiedniego klimatu poszczególnych scen.

+

Wytwornica dymu jest mile widziana, jednak jej obecność nie jest niezbędna do realizacji spektaklu.

Ostateczne rozmieszczenie i wykorzystanie oświetlenia zostanie ustalone podczas próby technicznej.

03

NAGŁOŚNIENIE I ODSŁUCH

Organizator powinien zapewnić standardowe nagłośnienie sceniczne, odpowiednie do wielkości sali i liczby widzów, zapewniające równomierne i czytelne odtwarzanie materiału dźwiękowego.

Ze względu na dużą ilość ruchu oraz charakter choreografii szczególnie istotne jest odpowiednie rozmieszczenie monitorów scenicznych.

!
MONITORY SCENICZNE

Odsłuchy nie powinny znajdować się na froncie sceny ani bezpośrednio w głównej przestrzeni tanecznej.

Powinny zostać ustawione w przednich rogach sceny lub po jej bokach, tak aby zapewnić artystom odpowiedni odsłuch, a jednocześnie pozostawić możliwie dużą i bezpieczną powierzchnię do tańca.

04

SCENA I ZAPLECZE

Minimalny wymagany wymiar powierzchni scenicznej to:

7 × 7 METRÓW

Scena powinna posiadać równą, stabilną i nieśliską powierzchnię, odpowiednią do bezpiecznego wykonywania choreografii tanecznej.

Organizator powinien również zapewnić zaplecze za sceną, które pozwoli artystom na szybkie zejście z pola widzenia publiczności, przygotowanie się do kolejnych wejść oraz sprawną zmianę kostiumów.

Zaplecze powinno umożliwiać swobodne i bezpieczne przemieszczanie się artystów poza sceną.

PODSTAWOWE WYMAGANIA
7 × 7 m minimalna powierzchnia sceny
1 × ruchoma głowa
LED dodatkowe źródła światła
TECH obowiązkowa próba techniczna
PDF

PEŁNY RIDER TECHNICZNY

Szczegółowe wymagania techniczne spektaklu zostały zebrane w osobnym dokumencie przeznaczonym dla organizatorów, akustyków i realizatorów oświetlenia.

POBIERZ PEŁNY RIDER TECHNICZNY PDF
```